Kendi yarattığım veçhelerim hakkında

Soru: Sorumu kim olduğumun tümüne ve kimliğimin tüm farklı ifadelerine duyduğum saygıyla soruyorum. Ve, kim olduğumun tümünün başka realitelerde ve başka boyutlarda ifadelere sahip olduğunu ve onların şimdi geri gelip yeniden birleşmek istediğini doğru mu anlıyorum? Ve, kim olduğumun tümünün ifadeleri olup da bugün gezegende yaşayan insanlar da var mı? Ve bu yüzden mi ben bu bireylerle bir aşinalık ya da bağ duyumsuyorum?

OAMA: Seni selamlıyorum…bunu sana ben, Oama yanıtlayacağım. Kim olduğunun başka bir boyutta ya da realitede varolan her ifadesi, senden geçmek zorundadır sevgili evlat, Şimdi’de. O senden geçmek zorundadır. O şimdi senin kanalınla gelmek zorundadır. Sen çıkıp oralara gitmezsin. Türlü yaşamlara ve işlere ve yaptıkları diğer şeylere sahip olan tüm bu ifadeler için kaygılanmak zorunda değilsin. Herşey senin kanalınla geri gelir.

Şimdi, dışarlarda bir yerlerde bulunan bu ifadelerin birçoğunun – bunu kelimelerle ifade etmek çok zor – ama birçoğunun senin parçaların olduğunu, önemsemediğin ya da terkettiğin, başından attığın parçaların olduğunu farketmek zorundasın. Onlar, annelerine geri gelmek isteyen yetim çocuklar gibidir. İfadelerin çoğu da başka realitelerde üzerinde çalıştığın potansiyellerdir, bazılarını bu realiteye getirmeye korkuyorsun, bazılarını da sadece orada tutmayı seçiyorsun.

Yeniden birleşmenin zamanıdır. Fiziksel bedenindeki Şimdi ânının ve Şimdi ânındaki tanrısal varlığının aracılığıyla herşeyi geri getirmek zamanıdır.

Başka bir yerde, Dünyanın bir yerinde dolanan, kaybolmuş başka bir parçan var mı? Bunu neden düşünmek istediğini bile bilmiyoruz. Sen mutlaksın. O şu anda SENİN içindedir. Kendini parçalara bölmekten vazgeç.

Evet, çevrede dolanan parçaların var. Gerçi onlar fiziksel bedenlere sahip değiller. Onlar senin parçalara ayırdığın, terk ettiğin, Dünya’da gezinen veçhelerin ve enerjilerin. Ve fiziksel bedenin öldüğünde, seninle gelmezler de. Onları dolansınlar diye bırakırsın.

Sadece sen değil…..biz sadece seninle ilgili konuşmuyoruz. Tobias biraz sakinleşmemi söylüyor. Bunların tümü insan halleridir.

İnsanlara bakıyor ve bazen çok kızıyorum – ve ben de bir zamanlar insandım – çünkü siz kendinizi paramparça ediyorsunuz, ve kendinizi yadsıyorsunuz, ve kendi parçalarınızı terk ediyorsunuz. Kendinize ait parçalarla uzayı çerçöple dolduruyorsunuz. Ve biz de bunu temizlemeye çalışıyoruz. Ama bunu size duyduğumuz büyük sevgiyle çok, çok nedenden ötürü yapıyoruz. Ama şimdi bunların tümünün birleşme zamanıdır, tümünün size Şimdi’de katılma zamanıdır.

Yani, fiziksel olmayan yollardan oralara bir yerlere gönderdiğin veçhelerin hariç, dünyanın bir yerindeki veçhelerin için kaygılanma. Bir ruh eşi, ya da bu tür şeyler için kaygılanma.

Şimdi önemli olan….biz senden derin bir nefes almanı isteyeceğiz. Şimdi önemli olan, evet, bu andır. Herşey sana şimdide gelir. Sen şimdi bir mıknatıs gibisin, şu anda o mutlak Tanrı varlık olabilmen için enerjisel olarak kendine çeken, tüm bu veçheleri, tüm bu enerjileri kendi içine alan bir mıknatıs gibisin. Herşey bu andan yayılır, onun için tümünü biraraya getir. Hepsini yuvaya geri getir.