Gurdjieff'ten bir zaman alıntısı

Kendime verdiğim işlerden birinde, niyet ettiğim olayın daha sonra bambaşka bir şeye dönüştüğünü farketmem olmuştur. Benim sert farkındalığım aşağıda göreceğiniz gibi zamanı fazla yayarak, yapmış olduğum işin maliyetini arttırmıştır. Geçen akşam, boyamış olduğum bazı kabin kapılarını tekrardan yerine yerleştirmeye niyet etmiştim. Akşam yemeğini yedikten sonra çocukları alarak parka gittim. Eve döndüğümde dişlerimi fırçaladım ve birden enerjimin nasıl azaldığı fark ettim ve niyet ettiğim şeyi tamamlayamadım. Yapacağım olayı zaman bandında ne tür gerekli bir nesneyle tamamlayacağımı düşünmeden niyet etmiştim.Bu durum sufilerin Nazar bar qadam dedikleri - adımlarını takip edeceksin - durumla ilişkilidir. Halbuki ben kendime söylediğim şeyin yerine başka bir şeye niyet ettim. "Ne tamamlayacak bu eylemi?" İzin verdim diğer olaylara beni taşımaları için. Halbuki eğer adımlarımı izleseydim bilecektim, niyetimi tamamlayacak bilgiyi. Hikayenin devamında gurdjieff şöyle bir sorgulama içine girer, insanlar büyük olaylara niyet ederler bu güzeldir. Hal-bu-ki tutarlı bir sebebi olan küçük bir niyeti başaramazken büyük bir niyetin gerçekleşmesi nasıl mümkün olabilir? Başaramadığımı ifade ettiğim bu hal beni niyetsizliğim - seçimsizliğim - ile yüzleştirecektir. Farkındalık sahibi şunu görecektir ki aslında o kişi hiç bir şeye niyet etmemiştir. Ve o kişi aslında hiç bir yere gitmiyordur. Farkındalık ancak o kişinin hiç bir yere gitmediğini ve nereye gittiğini bilmediği zaman başlar.

Biz bir kademeyiz.